Op weg van Loskopdam naar Pretoria

Vandaag hebben wij om 12.00 uur afgesproken met nicht Rita uit Pretoria. Onze ontmoetingsplaats was het Jan Smutshouse in Pretoria. Hoewel wij een behoorlijke vertraging opliepen vanwege de aanleg van een nieuwe autoweg, kwamen wij om twee minuten voor 12 op de afgesproken plaats aan. Rita zat al op het muurtje op ons te wachten. Zij stelde voor eerst een kopje koffie te drinken in de tuin van het Smutshouse. Om de lekkere trek te stillen, bestelde Rita er meteen scones bij. In Zuid-Afrika is dit een zoete lekkernij.

Rita vertelde enig voorwerk te hebben gedaan en begon enthousiast te vertellen over generaal Jan Smuts. Hij was voor de Zuid-Afrikanen een uiterst belangrijke persoon. Hij was ook de enige generaal die in twee wereldoorlogen bevel heeft gevoerd over de troepen in Zuid-Afrika. Hij en zijn vrouw waren zeer geliefd bij de bevolking. Jan Smuts is 80 jaar geworden en in Pretoria begraven. De auto waarmee hij zich altijd liet vervoeren staat tentoongesteld in de tuin van het Smutshouse. Ook het kanon waarop zijn kist tijdens de begrafenis werd vervoerd staat tentoongesteld naast zijn auto. Rita had een boeiend programma voor ons opgesteld. Zij wilde met ons naar het Voortrekkersmonument en naar de bloeiende Jacaranda bomen. Ook wilde zij ons het standbeeld van Nelson Mandela laten zien. Dit staat vlak voor de Union Buildings, de parlementsgebouwen van Pretoria.

Het Voortrekkersmonument is al van grote afstand zichtbaar. Het is een groot gebouw van 40 meter hoog, 40 meter breed en 40 meter diep. Het is opgericht ter gedachtenis aan de slag bij de Bloedrivier. Dit was een veldslag die de Boeren (Voortrekkers) leverden tegen de Zoeloes. De Voortrekkers hadden een gelofte afgelegd dat als God hen de overwinning zou geven, zij ter gedachtenis aan de gewonnen veldslag een monument zouden oprichten ter ere van God. Die gelofte is dus ingewilligd. Er is op een heuvel in Pretoria een schitterend monument gebouwd dat op grote afstand al zichtbaar is.

Buiten het gebouw zijn in een grote cirkel sculpturen van de ossenwagens uitgehouwen die herinneren aan de Grote Trek van de Broeren (1836 tot 1840)

In het gebouw zijn op alle wanden prachtige gebeeldhouwde werken te zien van verschillende beeldende kunstenaars. Deze werken geven de leefsituaties weer van de Voortrekkers. Ook de gevechtshandelingen zijn voortreffelijk weergegeven. In het midden van de "Heldenzaal" staat een Cenograaf (eretombe voor elders begravenen) met de tekst "Ons vir jou, Suid-Afrika". Ieder jaar op 16 december om klokslag 12.00 uur wordt deze inscriptie verlicht door een bundel zonlicht. De zon bereikt dan in Zuid-Afrika zijn hoogste stand van het jaar. De bundel zonlicht schijnt dandoor een opening van 10 cm in de koepel van het dak. Dit is een unieke gebeurtenis.

Op de vier hoeken van het Voortrekkersmonument zijn vier beeltenissen aangebracht. Drie van de grote leiders van de Voortrekkers te weten Andries Pretorius, Hendrik Potgieter en Piet Retief. De vierde figuur staat voor de "Onbekende Voortrekker". Via een trap van 221 treden kan je naar de bovenste verdieping van het gebouw lopen. Vanaf het dak heb je een prachtig uitzicht over de stad Pretoria.

Na deze bezichtiging en de voortreffelijke uitleg van Rita, zijn wij doorgereden naar een van de mooiste straten van Pretoria waar de Jacaranda's in volle bloei stonden. Daar ook enkele mooie foto's van gemaakt. In Pretoria staan op dit moment meer dan 70.000 Jacaranda bomen in volle bloei. Op weg naar het standbeeld van Neldon Mandela passeerden wij de ambtswoning van de huidige president van Zuid-Afrika, Jacob Zuma. Naar verluidt heeft de nieuwbouw van zijn ambtswoning meer dan 280 miljoen Rand gekost. Omgerekend naar Euro's is dat 20 miljoen euro. Grote delen van de bevolking spreken schande van deze enorme geldverspilling. Iets verderop zagen wij het standbeeld van Nelson Mandela in de tuin van de Union Buildings al staan. Het is een 9 meter hoog standbeeld met wijdgespreide armen. Weinig Nederlanders hebben het standbeeld van Nelson Mandela gezien. Het staat er nog maar kort. Uiteraard zijn daar door ons diverse foto's van gemaakt.

Op de achtergrond staan de Uniegebouwen die uit rode zandsteen zijn opgetrokken. Er zijn beeltenissen te zien van enkeleboerenbevelhebbers zoals Louis Botha, Jan Smuts en Barry Hertzog. In de tuin staat ook een oorlogsmonument ter herinnering aan de eerste Wereldoorlog.

Nadat wij deze boeiende dag met Rita in een visrestaurant hadden afgesloten, moesten wij nog naar Midrand. Rita stelde voor om ons naar ons overnachtingsadres in Midrand te begeleiden. In het donker was het moeilijk te vinden. Rita kende de omgeving en de wegen. Het was maar goed dat wij het aanbod van Rita accepeerden. Zelfs met Rita konden wij Guinea Lodge niet vinden. Er is uiteindelijk naar het mobiele nummer van beheerder Franz gebeld om de weg te vragen. Volgens de Tomtom waren wij er vlakbij. Echter... ons overnachtingsadres had geen huisnummer. Het opgegeven nummer blkeek niet het huisnummer maar het nummer van de gronddkavel te zijn. Geen wonder dat de Tomtom het adres niet kon vinden. Rita is nog met ons meegegaan het terrein op. Franz vertelde dat zijn vaste telefoon was uitgevallen. Het internet deed het daardoor ook niet meer. Hij was slechts op zijn mobiele nummer te breiken. Hij vertelde ons dit lachend. Dit is Afrika zei hij steeds. Dat moet je in dit land accepteren. Het hoort bij Zuid-Afrika. Voor ons was dit een dag om nooit meer te vergeten.

De tweede dag in Loskopdam

Na het ontbijt zijn wij omstreeks 11 uur naar de receptie gelopen voor onze bootocht op het stuwmeer van Loskopdam. Het is een zeer groot stuwmeer waar je niet mag zwemmen vanwege de krokodillen. Uit informatie blijkt dat de stuwdam een keer is verhoogd zodat het er meer water kan worden opgeslagen. De receptioniste moest ons teleurstellen. Onze bootocht ging niet door. Wij waren slechts met ons viertjes. Er moesten minmaal 10 deelnemers zijn. Heel jammer. Cobie had zich verheugd op een mooie tocht over het meer.

Wij hebben er maar een relaxte dag van gemaakt. Na alle reizen van de laatste dagen mocht dat ook wel. Wat lezen en zwemmen. Morgen is er weer een nieuwe dag.

Forever Resort Loskopdam

Op maandagochtend 20 oktober zijn wij vroeg uit Blyderiver vertrokken naar Loskopdam.

Ook dit is een Forever Resort dat in een prachtig natuurgebied ligt. Op het park aangekomen, is direct een boottocht op het stuwmeer besproken voor de volgende ochtend om 11.00 uur. Ons onderkomen was een royale vakantiewoning met drie grote slaapkamers. Prima huisje. Nadat wij ons geinstalleerd hadden, is die middag op het nabijgelegen Forever Game Reserve met de eigen auto een gamedrive gemaakt. Bij de receptie werd ons verteld dat er ook een luipaard en een neushoorn op het park rondlopen. Beiden hadden wij in het Krugerpark nog niet gezien. Hopelijk hier een tweede kans om twee dieren van de big five te spotten. De route op het park leidde naar een picknickplaats waar je de auto mocht verlaten. Onderweg kwamen wij diverse dieren tegen. Ik noem wrattenzwijnen, giraffen, zebra's een aantal waterbokken en een enkele struisvogel. Helaas, geen neushoorn en luipaard. Wij kregen de indruk dat men bij de receptie ons verkeerde informatie had verstrekt om ons toch maar naar dit wildpark te lokken. Op zich was het een mooi wildpark. Wij hebben in totaal een tocht op dit park gemaakt van ruim 3 uur. Na terugkomst op het park is er nog gezwommen. Er zijn twee zwembaden. Een groot zwembad gevuld met koud water en een bassin met warm water. Te warm. Onze avondmaaltijd nuttigden wij in het restaurant van het park. Cobie en ik hebben de camping nog verkend waar wij in 2008 met onze familie hebben gestaan met onze campers. Nu stonden er meerdere caravans. Wij herkenden de camping wel. Er werd in 2008 slechts overnacht. Loskopdam is bij de Afrikaners een zeer geliefd vakantieoord. Morgen maken wij ons op voor de geplande boottocht op met meer van Loskopdam.

Blyderiver Canyon Panoramaroute

Vanochtend wakker gemaakt door Corrie die gewekt was door Bobbejaans (apen) die rond ons huisje aan het vechten waren. Later bleek dat zij een zak sinaasappels uit de auto van Gerben hadden gehaald. De auto stond wel op slot, maar kennelijk was de kofferbak niet goed afgesloten. De apen hadden een aantal sinaasappels al afgepeld in de kofferbak. De rest was van de sinaasappels was verdwenen Hier en daar lagen sinaasappelschillen.

Wij zijn vroeg gaan ontbijten in het parkrestaurant. Meteen geprobeerd om te internetten en dat lukte. Het reisverslag van ons verblijf in het Krugerpark is direct verzonden. Als er internet beschikbaar is, moet je dat meteen benutten. De foto’s moeten een andere keer. Dat kostte teveel tijd.

Vandaag staan de bekende bezienswaardigheden op het programma. Wij noemen de Drie Rondavels, Burkes Potholes, Gods Window, Harrie Pancakes in Graskop en de Lissbon watervallen.

Ernst en Corrie hadden dit gebied 11 jaar geleden eens bezocht maar hadden Burkes Potholes en Graskop destijds niet bezocht. Vandaar dat deze bezienswaardigheden op hun lijstje stonden.

De Drie Rondavels, een van de bekendste plekken in deze regio, lagen in de stralende zon op ons te wachten. Het was er behoorlijk druk. Er zijn uiteraard foto’s van gemaakt. Daarna direct verder gereden naar de Potholes. Ten opzichte van 3 jaar terug was er behoorlijk veel veranderd. Er werd een totaal nieuw gebouw naast de parkeerplaats gebouwd.

Door de regenval van de afgelopen dagen was de Blyde (rivier) veranderd in een bruine modderrivier. De Treur bevatte helder water. Verder is het een indrukwekkend gezicht als je die uitgesleten gaten in het gesteente ziet.

Godswindow is in feite een heuvel vanwaar je heel ver kunt kijken. Meestal is er beperkt zicht vanwege de vochtige lucht. Vandaag was het redelijk helder. Maar in de verte is het meestal wat nevelig. Op deze plek proberen handelaren je altijd iets te verkopen. Cobie heeft een giraffe gekocht. van houtsnijwerk. Corrie een soort hoedje tegen de zon. Haar andere hoofddeksel is tijdens de safari van haar hoofd gewaaid. Er loopt in het Krugerpark nu een gnoe rond met een blauw petje van Corrie.

In Graskop wilden wij bij Harries Pancakes een lekkere pannenkoek eten. Dit wereld bekende pannenkoeken restaurant behoor je te bezoeken als je in Graskop bent. Helaas stond er een rij mensen voor de deur te wachten. Voor ons teveel van het goede.. Wij hebben daarna bij de buren een pannenkoek gegeten.

Tegenover dit restaurant was een winkel waar je linnen kon kopen. In deze winkel begonnen de medewerkers spontaan Afrikaanse liederen te zingen. Dit klonk prachtig. Ook daarvan heet Gerben beelden gemaakt. Er was een bak te zien met zijderupsen en moerbeibladeren die de zijderupsen eten. Van de gesponnen cocons wordt zijde gemaakt. Wij hebben gezien hoe dat wordt verwerkt.

Op de terugweg naar ons vakantiehuisje is een bezoek gebracht aan de Lissbon watervallen. Een mooie waterval waarvan Gerben wat filmbeelden heeft gemaakt.

Verder kan je in deze omgeving genieten van de fraaie uitzichten. De R-531 loopt door de fraaie heuvels met zijn vele bossen en maakt deel uit van de bekende Panoramaroute. Die volgen wij morgen verder als wij richting Middelburg rijden. Daar is ook een vakantiehuisje gereserveerd voor drie dagen. Ja wij doen het redelijk rustig aan en genieten vooral van alles om ons heen. De natuur is op met moment prachtig. Er staan veel bloemen in bloei. Kortom het is echt voorjaarsweer met zeer aangename temperaturen. Morgen trekken wij weer verder.

Op weg naar Blyderiver Canyon

Dit is onze laatste dag op Letaba Restcamp. Vanochtend in overleg besloten om via Orpengate het Krugerpark te verlaten. Dan hadden wij nog mogelijkheden om wild te spotten. Ons verblijf op Restcamp Letaba is uitstekend bevallen. Op de dagen dat wij er verbleven, is heel veel wild gespot. Helaas geen luipaard, geen leeuw en geen neushoorn. Desondanks kunnen wij terugzien op enkele mooie safaridagen.

Na 2 minder zonnige dagen met in de avonduren een fikse onweersbui, scheen deze ochtend de zon volop. Er was geen wind. Op het buitenterras van het restaurant genoten wij tijdens het ontbijt van het prachtige uitzicht over de rivier. Er liep veel wild op de rivieroevers.

Om 09.15 uur is de sleutel van onze rondavel ingeleverd bij het hek. Onderweg nogmaals een groep giraffen gezien die pal langs de weg van de bomen stonden te eten. Daar zijn mooie foto’s van gemaakt. Onderweg is ook nog een jakhals gefotografeerd.

De route naar Orpengate ging deels over onverharde grindwegen. Soms zeer slecht berijdbaar vanwege de ribbels in het wegdek. Degenen die al een keer in Afrika zijn geweest weten wat dit betekent. Op picknickplaats Bobbejaankrans is een pauze ingelast. Daar werd druk door de vele bezoekers druk gebarbecued. De rest van de route was gelukkig minder hobbelig waardoor wij aanzienlijk sneller konden rijden.

Bij Orpengate is nog een bak koffie gedronken en de rest van de route naar Blyderiver Canyon doorgenomen. Beide Tomtoms zijn op elkaar afgestemd. De route ging nu door druk bewoond gebied. Onderweg hadden wij op de smalle wegen soms moeite met het passeren van de trage vrachtwagens.

Via het dorpje Graskop is de route R-235 verder gevolgd naar Blyderiver. Het was een mooie route door bergachtig gebied. Was de temperatuur in het Krugerpark nog 30 graden, in de bergen was deze gedaald naar 17 graden. Rond 17.30 uur bereikten wij onze eindbestemming. In totaal waren er 285 autokilometers afgelegd.

Morgen brengen wij een bezoek aan Bourkes Potholes, Gods Window, Harry’s Pancakes in Graskop en als er tijd over is willen wij de watervallen nog bekijken. Kortom dat wordt weer een intensieve dag.

Gelukkig is er op Blyderiver wel internet beschikbaar en kunnen wij onze reisverslagen van de afgelopen drie dagen weer verzenden. Op het Krugerpark was er helaas geen internet beschikbaar.

Vanavond zal ik mooie foto|s toevoegen van de wilde dieren die wij gespot hebben. Nog even geduld. Het internet is erg traag. Fotos toevoegen kost daardoor veel tijd.

Een ochtend gamedrive in het Krugerpark

Om 04.15 liep de wekker af. Er stond een georganiseerde gamedrive op het programma. Om kwart voor 5 meldden wij ons bij de receptie. Om iets voor 5 uur kwam de auto aanrijden waarmee wij de gamedrive zouden doen. Wij hadden dezelfde chauffeur (Ranger) als gisteravond. De afgelopen nacht was er regen gevallen en waaide het stevig. Ook was het behoorlijk afgekoeld. In de (open) auto waaide het ook behoorkijk omdat wij toch met een redelijke snelheid over de weg reden.

Uit vorige gamedrives wisten wij dat je bij een ochtenddrive dikke kleding moet aantrekken om warm te blijven. Dat hadden wij dus wel gedaan. In de auto zat een stel die dat niet had gedaan. Die hadden het dan ook behoorlijk koud.

Net buiten het park zagen wij een kleine kudde zebra’s en drie giraffen. Om te fotograferen was het net te donker. Daarna is de auto omgekeerd en de asfaltweg richting Mopane ingeslagen. Het eerste deel van deze route reden wij langs de Letabarivier. Daar troffen wij een hele groep nijlpaarden aan die net uit de rivier het land opgingen. Een fraai gezicht.

Iets verder liep een kudde zebra’s. Aan de linkerzijde van de weg spotten wij een 5 tal zuidelijke hoornraven. Uiteraard meer dan genoeg impala’s. Daar stopten wij niet meer voor. Hier en daar troffen wij nog een wildebeest aan. Onze gamedrive zou 3 uur duren. Het laatste uur hebben wij nagenoeg geen wild meer gezien. Iets over achten waren wij weer terug op het park. Al met al een tegenvallende gamedrive. Maar dat is het risico. Er is geen garantie dat er veel wilde dieren worden gespot. De big five spotten is een unicum.

Na het ontbijt zijn Gerben en Cobie met hun eigen auto naar Mopani gereden. Cobie wilde ook Mooiplaas nog een keer aandoen. Dat is een uitstapplaats aan een kleine rivier waar in 2008 door ons ook veel dieren zijn waargenomen. Destijds heel veel kleurige vogels. Nu viel dat zwaar tegen. Geen dieren op Mooiplaas. Af en toe een ijsvogeltje, net als in 2008.

In Restcamp Mopane hebben wij iets gegeten en gedronken. Daarna onze eigen gamedrive voortgezet. En niet tevergeefs. Wij hebben tal van dieren gespot. Onder andere enkele kuddes zebra’s, een hele grote kudde buffels, diverse koedoes en zelfs een secretarisvogel. Wij spotten nog diverse olifanten waarvan er een vlak voor de auto de weg overstak. Aan de kant van de weg hebben wij een aantal gnoes van enkele meters afstand gefotografeerd. Ook een viertal wrattenzwijnen liepen voor onze auto langs. Onze middag kon niet meer stuk. Wat wij bij de ochtend drive hadden gemist kwamen wij gelukkig s middags wel tegen.

Ernst had geen zin om naar Mopani te rijden. Hij wilde in de buurt van Letaba blijven. Dat is zeer goed uitgepakt. Net buiten het park kwamen zij enkele giraffen tegen. In de buurt van de Olifantsrivier liepen nog veel meer giraffen. Corrie heeft daar prachtige foto’s van gemaakt. Ook van een aantal wartdogs (wrattenzijnen) zijn prachtige foto’s gemaakt. Ook zij kwamen enthousiast terug van hun eigen gamedrive. Alle gemaakte foto’s zijn op de IPad van Ernst gezet om ze in het groot beter te kunnen bekijken. De slechte exemplaren worden gewist.

Wij kunnen terugkijken op een uitstekend verblijf op Letaba. In 2008 hebben Gerben en Cobie met een camper slechts 1 nacht op de camping gestaan. De volgende ochtend moesten zij alweer door naar hun volgende overnachtingsadres. Dit keer is er meer tijd ingeruimd, om meer van de directe omgeving van Letaba te ontdekken. Dat is uitstekend gelukt.

Morgen is het weer vroeg dag. Dan vertrekken wij bijtijds en reizen deels weer door het Krugerpark naar Orpengate, waar wij het Krugerpark zullen verlaten. Dan is Forever Ressort Blyde River onze volgende bestemming.

Het Krugerpark

In het Krugerpark hadden wij geen internet. Helaas hebben jullie even moeten waxhten op nieuwe reiservaringen. Nu wij op Blyderiver zitten is weer internet beschikbaar.

De afgelopen nacht was warm en broeierig. Wij waren daardoor bijtijds wakker. Na het ontbijt is met elkaar afgestemd welke route wij vandaag door het Krugerpark zouden rijden. Wij wilden een niet al te lange tocht maken, omdat wij om 16.15 uur een gamedrive hadden besproken. Dus werd het de route naar Olifants Restcamp. Wij volgden de geasfalteerde weg richting Olifants. Hard rijden mag niet. Op het Krugerpark geldt op de geasfalteerde wegen een maximum snelheid van 50 km per uur.

Op de route hebben wij langs de Olifantsrivier heel veel nijlpaarden gezien. De rivier had redelijk veel water. Sommige nijlpaarden waren in de rivierbedding aan het grazen. De meesten lagen lui te wezen op de droog gevallen zandbedding van de rivier. Iets verder zagen wij aan de rechterkant van de weg een groepje olifanten met een jong erbij. Terwijl wij deze olifanten fotografeerden, zagen wij links van de weg nog twee enorme olifanten. Zij staken even later de weg over. Daar heb ik mooie beelden van gemaakt.

Heel langzaam vervolgden wij onze route naar het Restcamp om daar een kopje koffie te drinken. Op het terras van het restaurant had je een geweldig uitzicht over de rivier. Vanaf het terras zagen wij ook de kudde olifanten vanuit de struiken naar de rivier wandelen om daar het nodige water te drinken. Een volwassen olifant drinkt 230 liter water per dag is ons geleerd.

Op het terras nuttigden wij een kopje koffie met iets lekkers erbij. Twee roodvleugels spreeuwen zaten op de rand van het hek te wachten tot zij iets van ons kregen. Deze vogels kon je bijna aanraken. Ze waren gewend aan mensen op het terras.

Na de koffie zijn wij verder gereden richting Letaba.. Op deze route kwamen wij geen dieren meer tegen. Thuisgekomen zijn wij richting receptie gelopen voor de afgesproken gamedrive. De auto vertrok om half 5 voor een zogeheten sunsetdrive. Wat ons opviel was dat er een route werd gevolgd in de buurt van de rivier. Dieren moeten daar in ieder geval hun water halen. De kans om wild te spotten is daar dus groter. Wij zagen veel olifanten. Ook kwamen wij twee kuddes buffels tegen. Vrij grote kuddes met tientallen dieren.

Verderop zagen wij een gnoe, zebra en veel impala’s en waterbokken. Ook een klein steenbokje. Links van de weg renden twee olifanten heel hard achter elkaar. Volgens onze gids was dat voor de lol. Een van de olifanten stak al rennend de weg over met trompetterende geluiden. Dit heb ik op film vastgelegd.

Inmiddels was het al donker geworden en mochten wij met 4 schijnwerpers de zijkanten van de weg verlichten. In het lamplicht zagen wij een jakhals weglopen. Vlak bij ons Restcamp troffen wij aan de linkerzijde va de weg een hyena aan die zich te goed deed aan een jonge impala. Volgens de gids moest deze impala zijn gedood door een luipaard. Uiteraard heb ik van deze hyena twee prachtige foto’s kunnen maken. Dit was wel het hoogtepunt van onze sunsetdrive. Vanavond vroeg naar bed want om 04.45 uur loopt de wekker af voor de ochtend gamedrive.

Vrijdag 17 oktober 2014

Om 04.15 liep de wekker af. Er stond een georganiseerde gamedrive op het programma. Om kwart voor 5 meldden wij ons bij de receptie. Om iets voor 5 uur kwam de auto aanrijden waarmee wij de gamedrive zouden doen. Wij hadden dezelfde chauffeur (Ranger) als gisteravond. De afgelopen nacht was er regen gevallen en waaide het stevig. Ook was het behoorlijk afgekoeld. In de (open) auto waaide het ook behoorkijk omdat wij toch met een redelijke snelheid over de weg reden.

Uit vorige gamedrives wisten wij dat je bij een ochtenddrive dikke kleding moet aantrekken om warm te blijven. Dat hadden wij dus wel gedaan. In de auto zat een stel die dat niet had gedaan. Die hadden het dan ook behoorlijk koud.

Net buiten het park zagen wij een kleine kudde zebra’s en drie giraffen. Om te fotograferen was het net te donker. Daarna is de auto omgekeerd en de asfaltweg richting Mopane ingeslagen. Het eerste deel van deze route reden wij langs de Letabarivier. Daar troffen wij een hele groep nijlpaarden aan die net uit de rivier het land opgingen. Een fraai gezicht.

Iets verder liep een kudde zebra’s. Aan de linkerzijde van de weg spotten wij een 5 tal zuidelijke hoornraven. Uiteraard meer dan genoeg impala’s. Daar stopten wij niet meer voor. Hier en daar troffen wij nog een wildebeest aan. Onze gamedrive zou 3 uur duren. Het laatste uur hebben wij nagenoeg geen wild meer gezien. Iets over achten waren wij weer terug op het park. Al met al een tegenvallende gamedrive. Maar dat is het risico. Er is geen garantie dat er veel wilde dieren worden gespot. De big five spotten is een unicum.

Na het ontbijt zijn Gerben en Cobie met hun eigen auto naar Mopani gereden. Cobie wilde ook Mooiplaas nog een keer aandoen. Dat is een uitstapplaats aan een kleine rivier waar in 2008 door ons ook veel dieren zijn waargenomen. Destijds heel veel kleurige vogels. Nu viel dat zwaar tegen. Geen dieren op Mooiplaas. Af en toe een ijsvogeltje, net als in 2008.

In Restcamp Mopane hebben wij iets gegeten en gedronken. Daarna onze eigen gamedrive voortgezet. En niet tevergeefs. Wij hebben tal van dieren gespot. Onder andere enkele kuddes zebra’s, een hele grote kudde buffels, diverse koedoes en zelfs een secretarisvogel. Wij spotten nog diverse olifanten waarvan er een vlak voor de auto de weg overstak. Aan de kant van de weg hebben wij een aantal gnoes van enkele meters afstand gefotografeerd. Ook een viertal wrattenzwijnen liepen voor onze auto langs. Onze middag kon niet meer stuk. Wat wij bij de ochtend drive hadden gemist kwamen wij gelukkig s middags wel tegen.

Ernst had geen zin om naar Mopani te rijden. Hij wilde in de buurt van Letaba blijven. Dat is zeer goed uitgepakt. Net buiten het park kwamen zij enkele giraffen tegen. In de buurt van de Olifantsrivier liepen nog veel meer giraffen. Corrie heeft daar prachtige foto’s van gemaakt. Ook van een aantal wartdogs (wrattenzijnen) zijn prachtige foto’s gemaakt. Ook zij kwamen enthousiast terug van hun eigen gamedrive. Alle gemaakte foto’s zijn op de IPad van Ernst gezet om ze in het groot beter te kunnen bekijken. De slechte exemplaren worden gewist.

Wij kunnen terugkijken op een uitstekend verblijf op Letaba. In 2008 hebben Gerben en Cobie met een camper slechts 1 nacht op de camping gestaan. De volgende ochtend moesten zij alweer door naar hun volgende overnachtingsadres. Dit keer is er meer tijd ingeruimd, om meer van de directe omgeving van Letaba te ontdekken. Dat is uitstekend gelukt.

Morgen is het weer vroeg dag. Dan vertrekken wij bijtijds en reizen deels weer door het Krugerpark naar Orpengate, waar wij het Krugerpark zullen verlaten. Dan is Forever Ressort Blyde River onze volgende bestemming.

Zaterdag 18 oktober 2014

Dit is onze laatste dag op Letaba Restcamp. Vanochtend in overleg besloten om via Orpengate het Krugerpark te verlaten. Dan hadden wij nog mogelijkheden om wild te spotten. Ons verblijf op Restcamp Letaba is uitstekend bevallen. Op de dagen dat wij er verbleven, is heel veel wild gespot. Helaas geen luipaard, geen leeuw en geen neushoorn. Desondanks kunnen wij terugzien op enkele mooie safaridagen.

Na 2 minder zonnige dagen met in de avonduren een fikse onweersbui, scheen deze ochtend de zon volop. Er was geen wind. Op het buitenterras van het restaurant genoten wij tijdens het ontbijt van het prachtige uitzicht over de rivier. Er liep veel wild op de rivieroevers.

Om 09.15 uur is de sleutel van onze rondavel ingeleverd bij het hek. Onderweg nogmaals een groep giraffen gezien die pal langs de weg van de bomen stonden te eten. Daar zijn mooie foto’s van gemaakt. Onderweg is ook nog een jakhals gefotografeerd.

De route naar Orpengate ging deels over onverharde grindwegen. Soms zeer slecht berijdbaar vanwege de ribbels in het wegdek. Degenen die al een keer in Afrika zijn geweest weten wat dit betekent. Op picknickplaats Bobbejaankrans is een pauze ingelast. Daar werd druk door de vele bezoekers druk gebarbecued. De rest van de route was gelukkig minder hobbelig waardoor wij aanzienlijk sneller konden rijden.

Bij Orpengate is nog een bak koffie gedronken en de rest van de route naar Blyderiver Canyon doorgenomen. Beide Tomtoms zijn op elkaar afgestemd. De route ging nu door druk bewoond gebied. Onderweg hadden wij op de smalle wegen soms moeite met het passeren van de trage vrachtwagens.

Via het dorpje Graskop is de route R-235 verder gevolgd naar Blyderiver. Het was een mooie route door bergachtig gebied. Was de temperatuur in het Krugerpark nog 30 graden, in de bergen was deze gedaald naar 17 graden. Rond 17.30 uur bereikten wij onze eindbestemming. In totaal waren er 285 autokilometers afgelegd.

Morgen brengen wij een bezoek aan Bourkes Potholes, Gods Window, Harry’s Pancakes in Graskop en als er tijd over is willen wij de watervallen nog bekijken. Kortom dat wordt weer een intensieve dag.

Gelukkig is er op Blyderiver wel internet beschikbaar en kunnen wij onze reisverslagen van de afgelopen drie dagen weer verzenden. Op het Krugerpark was er helaas geen internet beschikbaar.

Vanavond zal ik mooie foto|s toevoegen van de wilde dieren die wij gespot hebben. Nog even geduld. Het internet is erg traag. Fotos toevoegen kost daardoor veel tijd.

Op weg van Haenertsburg naar Letaba in het Krugerpark

Om 9.30 zijn wij vertrokken uit Haenertsburg. Wij volgden de R71 en reden via Tzaneen naar Phalaborwa. Langs deze route zagen wij veel fruitplantages waaronder bananenplantages, sinasappels en mango’s. Bij een fruitverkoper hebben wij langs de route vers fruit gekocht. Weer een zak sinasappels, wat grapefruits en bananen. Verser kan bijna niet.

In de stad Phalaborwa is in een wegrestaurant koffie gedronken. Rond 13.30 bereikten wij Phalaborwagate en melden ons bij de receptie van deze gate. Daar hebben wij ons ingeschreven voor de entree van het Krugerpark. Deze registratie is verplicht. Wij behoefden geen entreegeld meer te betalen omdat deze al in Nederland was betaald. Dit stondvia de computer keurig geregistreerd.

Van de entree naar het Krugerpark heb ik enkele foto’s gemaakt. Op het Krugerpark mag men niet harder rijden dan 50 km per uur. Van Phalaborwa naar Letaba was het nog 52 km rijden. Deze rit zou meer dan een uur in beslag nemen. De weg naar Letaba was een prima geasfalteerde weg (H9).

Langs de route was een uitkijkpost bij Sabie Hide. Vanuit deze uitkijkpost kon je over het meer uitkijken. De enige dieren die je zag waren wat watervogels en impala’s. Langzaam zijn wij daarna doorgereden naar Letaba in de hoop dat wij nog een overstekend luipaard zouden tegenkomen. Om 15.00 uur arriveerden wij op Letaba en meldden ons bij de receptie. Direct een gamedrive geboekt voor dezelfde avond en voor de volgende ochtend.

Wij kregen bungalow 81 en 82 toegewezen.Deze lagen naast elkaar. Na aankomst onze spullen uitgepakt en de kamer ingericht. Aan het eind van de middag wat inkopen gedaan in de parkwinkel.

Bij de gamedrive ’s avonds hebben wij een aantal wilde dieren gezien. Het hoogtepunt was een hyena die zich tegoed deed aan een jonge impala. Volgens onze gids zou deze impala gedood zijn door een luipaard. Ik heb daar een aantal fraaie foto’s van kunnen maken. Terwijl wij op 3 meter afstand stonden ging de hyena er op zijn gemaakt bij liggen.

Vanuit de auto hadden wij een fraai uitzicht op een gigantische onweerswolk met veel bliksemschichten. In de avond viel er toch nog wat regen.

Na de avondgamedrive gegeten in het restaurant op het park.

Daarna bijtijds gaan slapen omdat de volgende ochtend de wekker heel vroeg zou aflopen vanwege de ochtendgamedrive.